Meneer en mevrouw de Roos zijn twee hardwerkende mensen die hun verhaal (proberen) te vertellen. Ik zeg expres ‘proberen’, want dit verhaal is niet zomaar te vertellen. Waarom niet? Nou, waar moet je beginnen? Wanneer is dit begonnen en waar eindigt het? Als je jarenlang door iedereen als fraudeur wordt gezien en ook zo wordt behandeld, en niemand van de overheid je wil helpen? Dan vertrouw je niemand meer en ben je zelfs bang van de postbode. Meneer vraagt zich hardop af of hij misschien gediscrimineerd is op zijn voornaam.

Als je auto en je huis openbaar verkocht worden door de ‘zogenaamde’ schuldeisers, wat doe je dan? Als je kinderen blijvende schade oplopen?

Dat gaat er allemaal door mijn hoofd na deze ontmoeting. Hoe overleef je dit?

Verleden 

Vóór deze hele zogenoemde ‘Toeslagenaffaire’, had het gezin de Roos een goed leven, Meneer had een goedlopende zaak, opgebouwd met hard werken, soms wel 80 uur per week. Daar blijkt wel uit dat hij het erg naar zijn zin had.

Mevrouw werkte als senior HR-adviseur en was er thuis voor hun drie kinderen, destijds 6 en 11 en 14 jaar.

Ze hadden een huis gekocht en een goed leven, de toekomst lag nog open.

Meneer vertelt; “Ik had een eigen winkel en zelfs al een tweede geopend, de zaken gingen goed. Mijn doel was om verder uit te breiden, ik had het prima naar mijn zin.”

Mevrouw; “Ik heb nog steeds mijn baan, maar ik heb er wel voor moeten vechten. Toen de belastingdienst ons (onterecht) als fraudeur had bestempeld werd er loonbeslag gelegd op mijn salaris. Ik schaamde me dood voor mijn werkgever en mijn collega’s. Je kunt het niet uitleggen, niemand gelooft je als je zegt dat dit niet klopt, dat het onterecht is.”

Meneer; “Je denkt in eerste instantie dat het wel mee zal vallen, het klopt tenslotte niet, ik wist dat ik geen schulden had. Maar je loopt tegen deuren aan die dicht blijven, niemand zit op jou te wachten, niemand wil je helpen.”

Wat gebeurde er allemaal daarna?

Meneer; “Het was om gek van te worden, de overheid heeft ons stelselmatig kapot gemaakt, wij zijn nog maar een schim van onszelf. Ik ben degene die vecht en ik ben vooral heel boos, maar Patty is juist bang en voelt zich erg onzeker.”

Loonbeslag; Mevrouw; “Het heeft 1 jaar en 8 maanden geduurd, wij hadden nog maar 850 euro om van te leven met drie kinderen. Ik kon de situatie mentaal helemaal niet aan. Ik heb EMDR-therapie gehad maar geen psychische hulp want dat konden we niet betalen. Het is duidelijk dat ik er nog helemaal niet ben, ik voel me angstig en ben snel in paniek, ik vertrouw niemand meer.”

Auto in openbare verkoop; Mevrouw; ”Toen moest ook nog mijn auto openbaar verkocht worden en kon ik niet meer naar mijn werk. Ik ben er letterlijk ziek van geworden. Weet je wat er dan ook nog gebeurt als bijzaak? Je wordt steeds weer aangehouden door de politie want je kenteken staat geregistreerd. Je bent een fraudeur en hebt een belastingschuld. Maar daar heeft ook de politie helemaal geen oren naar.”

Bedrijf is failliet verklaard; Meneer; “Mijn bloedeigen bedrijf waar ik zo hard voor heb gewerkt is failliet verklaard. Je kunt er echt niks tegen doen. Dit was ook ons pensioen. De erfenis van opa is weg. Bovendien heeft mijn boekhouder ook nog fouten gemaakt en heb ik niets meer.”

Huis in openbare verkoop; Mevrouw; “Ja, dat doen ze zomaar, je hebt niks te vertellen. Wij zijn een jaar lang gedwongen geweest om een ander huis te zoeken. En de ‘aasgieren’ kwamen aan de deur. Ze hadden de advertentie op Funda gezien en denken dan goedkoop een huis te scoren. Dat is zo gênant.”  Meneer; ”Wij hebben geluk dat we ons huis nog hebben, we hebben van een weldoener geld gekregen om de openbare verkoop ongedaan te maken. Er zijn ook nog goede mensen op de wereld.”

Gezondheid van de kinderen; Mevrouw; ”De kinderen zijn helemaal kapot gemaakt door de overheid. Zelfs Vellig Thuis is aan de deur geweest en ik was bang de kinderen te verliezen. Vooral onze oudste heeft er last van, hij is veel gepest. Wij konden bijvoorbeeld geen nieuwe telefoon voor hem kopen en hij moest ervoor gaan werken. Vervolgens heeft hij zijn geld vergokt en is zelfs een tijd verslaafd geweest.

Heden

Meneer; “Ik werk nu 40 uur voor een baas. Ik ben nu 53 en had gedacht om over 10 jaar wat af te bouwen. Mijn eigen geld zat in de zaak en dat was mijn pensioen. Mijn vrouw zit nog in haar angstmodus en ik weet niet of ze nog dezelfde wordt. Mijn kinderen zijn beschadigd en wat moet ik nu?

Ons huis heeft achterstallig onderhoud, de hypotheek is omgezet zodat we nu niks af kunnen lossen. Dit was onnodig geweest als de overheid ons niet hiertoe had gedwongen. Geen pensioen meer en de waarde van mijn bedrijf is ook vervlogen.