Het einde en het begin

De vuilnisbak is leeg, die kan voorlopig opgeborgen worden. Die negen keer is toch nog snel gegaan. Door het aftellen lijkt het alsof er ergens een einde aan komt terwijl het nog moet beginnen. Even voor de dames; het is net een zwangerschap, na 40 weken ben je blij dat het erop zit maar daarna duurt het minstens 40 jaar. Toch?

Wat ook zeker al negen weken duurt is het strompelen door het huis, maar er is een kans dat dit na de operatie over is. Het was leuk om met Halloween, verkleed als Quasimodo (die van de Notre Dame), de kinderen in de buurt de stuipen op het lijf te jagen, maar nou is het wel genoeg!

Overigens is dit jaargetijde best fijn om lekker in bed of bij de kachel thee te drinken. Uhh laten brengen natuurlijk, er is mij zes weken rust aangeraden door de dokter, ha! Het is vroeg donker dus mijn e-reader ligt al klaar en ik heb al een nieuwe podcast uitgezocht. Ik kijk er al naar uit. Misschien is het wel goed dat je door de bezuinigingen in de zorg al meteen naar huis wordt gestuurd. Je kunt beter thuis in bed liggen, dat is veel fijner en je loopt niet zo gauw een akelig virus op dat in ieder ziekenhuis wel rondwaart.

Maandag pak ik mijn tas in en neem alle lieve wensen van jullie mee zodat ik daar dinsdagavond nog naar kan kijken of aan kan denken. Woensdag is de operatie en donderdag word ik er z.s.m uitgegooid. En dan….thuis lekker in mijn bedje bijkomen met een drankje en een buukske.