2007

Ook in dit jaar wordt de toeslag verlaagd omdat ze niet gereageerd zou hebben op het verzoek om aanvullende informatie. Dit jaar heeft Tina meerdere telefonische gesprekken gehad maar alles wat ze zei werd bestempeld als onzin en niet naar waarheid.

Tina neemt opnieuw contact op met de Belastingdienst. Ze geeft aan dat het gastouderbureau (haar tante) te laat haar papieren heeft ingediend. Haar tante is dit jaar uit dienst gegaan bij het gastouderbureau en daarom moesten de kinderen switchen naar een gewone opvang. De toeslag was op nihil gezet maar na het bezwaar van Tina, in de vierde beschikking, is de toeslag verhoogd. Ze krijgt haar eerste ervaring met een deurwaarder en uit nood, de schulden zijn inmiddels zo hoog, moet ze verhuizen, ze gaat naar het dorp waar haar ouders wonen, die hebben haar altijd gesteund. Bovendien heeft Tina haar zelf gespaarde vakantiehuisje (chalet), op een vakantiepark, moeten verkopen. En dat doet pijn!

2008

Inmiddels is haar man overspannen en kan niet meer werken. Hij verliest zijn baan en kan ook niet meer voor de kinderen zorgen.

Dit jaar wordt in de vijfde beschikking de toeslag verlaagd, omdat Tina na een herhaald verzoek geen info heeft gegeven. Daar heeft zij geen post van ontvangen. Zij legt uit dat in dit jaar het oudste kind naar school is gegaan en de opvangtoeslag heeft zij stopgezet.  Ook heeft ze aangegeven geen toeslagpartner te hebben gehad omdat haar man inmiddels verhuisd was. In 2009 is de scheiding uitgesproken met een gedwongen verhuizing (naar een huurhuis) als resultaat.

Haar schuld is inmiddels opgelopen naar 250.000 euro. In paniek gooit Tina alle papieren in een doos en rijdt naar het kantoor van de Belastingdienst in Breda. Ze smeekt de medewerker om hulp, ze weet niet wat te doen. Ze leeft van 25 euro per week met drie kinderen. In het systeem staat dat zij een fraudeur is, dus “helaas”, zegt de medewerker. “Wij helpen geen fraudeurs, en nou wegwezen”.