Joos

Joos zit op een katholieke school die naast de kerk staat waar hun gezin bij is aangesloten. Afhankelijk van je woonadres word je ingedeeld bij een parochie. Wij gaan alleen maar met kerstmis naar de kerk dus zo heel veel weet Joos er niet van. Behalve dat de pastoor weleens bij haar moeder koffie zit te drinken als Joos van school thuis komt. Die pastoor is heel aardig en vertelt mooie verhalen. Dit jaar gaat Joos haar eerste Communie doen en op school wordt daar veel aandacht aan gegeven. De pastoor komt bijna ieder week, in de klas, mooie verhalen uit de bijbel vertellen en Joos vindt het allemaal superinteressant. Daar hoort ze ook dat iedereen in de klas de eerste communie gaat doen en dat sommige kinderen zelfs cadeautjes krijgen.
Zoals altijd doet Joos heel erg goed haar best om te leren wat ze moet doen tijdens de eerste communie, het oefenen in de kerk gaat heel serieus. Een paar kinderen zijn altijd aan het klieren en als Joos dan omkijkt, zitten ze altijd stom te lachen. De juffrouw had toch gezegd dat ze stil moeten zijn en moeten opletten?

Als Joos thuiskomt, zegt haar moeder; “je jurk is klaar, ik heb hem net opgehaald. Ga hem maar even passen.” Joos loopt naar de kamer en ziet daar een prachtig wit jurkje hangen. Het is een soort bruidsjurk maar dan in het klein. “Ik heb hem geleend van tante Annie, ik denk dat die jou wel past.” zegt haar moeder. Joos vindt hem eigenlijk best wel mooi, er zitten mooie linten aan en er zit zelfs een tasje bij en kniekousen. “O ja,” zegt Ria, “en we doen achteraf nog een feestje aan de overkant.”

Op de dag van de eerste communie moet Joos vroeg opstaan want haar lange haren moeten in staarten worden gevlochten. Dat valt nog niet mee, want zoveel haar is niet makkelijk te vlechten. Dan moet de jurk aan en de kniekousen en dan moet Joos buiten gaan staan omdat Ria al een foto wil maken. “Want anders is hij straks al vuil,” volgens Ria. Op dat moment voelt Joos zich nog heel bijzonder totdat ze bij de kerk aankomen en ze ziet tot haar schrik dat iedereen ‘gewone’ kleren aanheeft. En dat staren! Alle ogen lijken op haar gericht en sommige mensen staan te mompelen tegen elkaar. Hebben ze het over haar?

Joos is blij als het afgelopen is en dat ze weer naar huis mag. Maar ze gaan niet naar huis, ze gaan meteen naar een zaal waar de obers de koffie en taart al hebben klaargezet. En kort daarna komen broers en zussen van Rein met de hele familie langs. Het zijn mensen die Joos amper kent, ze vindt er niks aan. Ze gaan ook steeds harder schreeuwen en er wordt muziek aangezet. Er staan flesjes op tafel, heel veel lege flesjes. “Tja, “zegt Rein, “bij ons willen ze altijd bier!”

Gelukkig gaat het regenen, Joos pakt haar jas en gaat naar buiten, ze voelt de regendruppels op haar haar vallen en op haar jas tikken. Wat een heerlijk gevoel, het geeft haar troost en ze voelt zich omarmd door de regenbui.
Joos basisschool