In wetenschapsland…..

Wat gaat het hard, wat is er al veel ontdekt sinds pakweg 50 jaar toen de medicijnen die de afgebroken dopamine aanvullen op de markt kwamen.

Onderzoek gaat sneller en sneller. Er was een tijd dat pas na overlijden kon worden vastgesteld, door middel van het bekijken van de binnenkant van de hersenen, of iemand parkinson had.

Alleen al de laatste tien jaar weten we zoveel meer over ontstaan en bestrijding van parkinson. De medicijnen die de ziekte kunnen vertragen of stilleggen komen er aan. En de DBS (deep brain stimulation) is een groot succes. De neurotransmitter is inmiddels verkleind en op afstand oplaadbaar. Maar voordat ik daar gebruik van ga maken komt al het volgende bericht;

Wetenschappelijk tijdschrift Nature Medicine publiceerde maandag 19 augustus een artikel van een Amerikaanse onderzoeksgroep over de positieve resultaten van een nieuwe vorm van diepe hersenstimulatie (deep brain stimulation: DBS).’

‘Amerikaanse onderzoekers komen nu met een apparaatje dat deze schokken alleen uitdeelt wanneer dit nodig is. En dat zou patiënten meer levenskwaliteit bieden.’

Met andere woorden, “mijn” neurotransmitter gaat continue signalen afgeven terwijl de nieuwe reageert op de ‘vraag’ van de hersenen. En dat is weer een mooie stap vooruit.