Vakantieperikelen

Aangezien de dokter én de helft van de verpleging op vakantie is, maak ik dan ook maar van de gelegenheid gebruik om er even uit te gaan. Kan dat ook een keer op een normale, ontspannen manier? Gelukkig zijn er weinig Engelsen die Nederlands spreken zal ik maar zeggen!

Twee weken voor het vertrek raakte onze auto gewond aan zijn achterkant bij een botsing. Alleen maar blikschade en het kan allemaal gerepareerd worden op kosten van de verzekering van de tegenpartij, dus geen zorgen. We moesten wel iets regelen want de vakantie zou binnen twee weken starten.

Bij ons in het dorp zit een schade/herstel bedrijf waar je altijd vriendelijk, op zun durps, te woord wordt gestaan. “Ik zit even aan mun botterhamme, mar kom over een half uureke mar effen langs, dan kijk ik effen”. Zo gezegd, zo gedaan! Zoals ik al zei viel de schade erg mee, en tja, zijn personeel was ook op vakantie dus het kon niet op tijd gerepareerd worden. Maar geen nood, “ik heb wel een leenautoke staan, die kunde gratis meenemen”. “Als ge nou jouw auto de dag veur ge weggaat effen brengt, dan nimde de leenauto mee, en als ge terugkomt is oe eigen auto klaar”.

Dat is toch geweldig, wat een service, waar vind je die nog? We mogen zelfs een automaatje meenemen, lekker relaxt. Even een ander kenteken doorgeven bij de DFDS, want de controles naar Engeland zijn ernstig verscherpt. De douane beschrijft elke auto uitvoering en schrijft wel drie keer je kenteken op. Als je geluk hebt hoef je je auto niet uit te laden. Het is allemaal goed gekomen en wij rijden lekker anoniem in een huurauto rond. Toch? Behalve dan dat deze tekst vier keer, met koeienletters op de auto staat.

Maar in Antwerpen maken ze het ook bont. Daar hebben wij op de rondweg een uur vertraging opgelopen omdat er een rood kruis boven een rijstrook hing. In eerste instantie was de reden onduidelijk tot er een tekst boven de weg verscheen. “Vertraging ivm dringend medisch vervoer”. Wat betekent dat nou, welk medisch vervoer en waar dan? Redelijk wat mensen waren het wachten snel beu en reden gewoon op de afgesloten rijstrook door. Ondertussen bedachten wij wat er aan de hand zou kunnen zijn. Ik denk dat het ongeveer zo gegaan is;

Er ligt iemand ‘s-ochtends vroeg op de operatietafel, die niet meer wakker wordt maar nog wel wat weg te geven heeft. Een lever of een nier of misschien allebei. Allen degene die het geluk heeft het te mogen krijgen ligt ergens anders op de operatietafel. Dus hoe krijg je die spullen zo snel mogelijk naar die locatie?

Nou, dan sluiten we om acht uur een rijstrook af op één van de drukste punten van Antwerpen en reserveren vast een heel leger aan politiemensen in auto’s en op motoren. En dan wachten we tot het zover is om te vertrekken. Na uren en uren wachten is het dan eindelijk zover, we kunnen over de gereserveerde rijstrook rijden en het rode kruis kan opgeheven worden. Lekker efficient!