Categorie: Blog

2009

In de derde beschikking wordt de toeslag verlaagd omdat ze niet gereageerd heeft op een verzoek tot informatie. Zij heeft geen brieven ontvangen. Het ging mis toen ze inkomstenbelasting moest betalen én de kinderopvangtoeslag werd teruggevorderd.

Achteraf noemt Tina dit jaar hét kantelpunt in haar leven.

Ze heeft inmiddels ook huurschuld omdat ze maar 25 euro per week heeft om van de leven. Wat moet ze doen? Een dak boven haar hoofd is toch het minste. Haar (particuliere) verhuurder wil zijn geld en op een bepaald moment komt ze thuis en heeft hij haar deur dichtgespijkerd. Hij zet haar letterlijk en figuurlijk ijskoud op straat. Gelukkig heeft ze nog contacten van vroeger en vindt ze iemand die haar een paar kamers wil verhuren.

Half 2009 is Tina gestopt met werken. Er is loonbeslag gelegd en ze schaamt zich diep voor haar collega’s. Ze kan alles niet meer overzien en wordt ziek. Tot die tijd gingen de kinderen naar de opvang. Ze wordt afgekeurd voor werk  Het was een hele moeilijke periode om nog voor de kinderen te zorgen. Ze is dan alles kwijtgeraakt. Haar koophuis, die ze nog verhuurde, moet ze verkopen met 90.000 euro verlies. en het werk dat haar lust en haar leven was kan ze ook niet meer doen.

Tot overmaat van ramp krijgt ze ook op haar nieuwe adres snel weer deurwaarders aan de deur want ze heeft ook hier weer huurschuld opgebouwd. Prompt wordt ze door de verhuurder buitengezet Dan is het tijd dat de kinderen even drie weken opgevangen moeten worden door haar zus. Dat was een moeilijke tijd voor Tina.

Ze is in deze drie weken een zwerver en gaat van het ene adres naar het andere. En voor de tweede keer gooit Tina alles in een doos en rijdt nu naar ’s-Hertogenbosch, naar het belastingkantoor, en smeekt om hulp. Maar ze wordt gewoon weggestuurd, ze willen niet eens luisteren. Haar toeslag is helemaal stopgezet op dit moment.

Anderszins krijgt ze nu hele goede hulp aangeboden door het Maatschappelijk Werk. Ze volgt, samen met haar moeder, verschillende therapieën om er weer tegen te kunnen en krijgt een traject aangeboden. Met beide handen neemt ze dit dankbaar aan. Met een jaar voorbereiding en 3 jaar schuldhulpverlening kan ze in 2014 weer een eigen huurhuis betrekken.

2007

Ook in dit jaar wordt de toeslag verlaagd omdat ze niet gereageerd zou hebben op het verzoek om aanvullende informatie. Dit jaar heeft Tina meerdere telefonische gesprekken gehad maar alles wat ze zei werd bestempeld als onzin en niet naar waarheid.

Tina neemt opnieuw contact op met de Belastingdienst . Ze geeft aan dat het gastouderbureau (haar tante) te laat haar papieren heeft ingediend. Haar tante is ook dit jaar uit dienst gegaan bij het gastouderbureau en daarom moesten de kinderen switchen naar een gewone opvang. De toeslag was op nihil gezet maar na het bezwaar van Audrey, in de vierde beschikking, is de toeslag verhoogd. Ze krijgt haar eerste ervaring met een deurwaarder en uit nood, de schulden zijn inmiddels zo hoog,  moet ze verhuizen, ze gaat naar het dorp waar haar ouders wonen, die hebben haar altijd gesteund.

Ondanks de stress over schulden wordt dit jaar haar zoon geboren en gaan er drie kinderen naar de opvang.

2008

Inmiddels is haar man overspannen en kan niet meer werken. Hij verliest zijn baan en kan ook niet meer voor de kinderen zorgen.

Dit jaar wordt in de vijfde beschikking de toeslag verlaagd, omdat Tina na een herhaald verzoek geen info heeft gegeven. Daar heeft zij geen post van ontvangen. Zij  legt uit dat in dit jaar het oudste kind naar school is gegaan en de opvangtoeslag heeft zij stopgezet.  Ook heeft ze aangegeven geen toeslagpartner te hebben gehad omdat haar man inmiddels verhuisd was. In 2009 is de scheiding uitgesproken met een gedwongen verhuizing (naar een huurhuis) als resultaat.

Haar schuld is inmiddels opgelopen naar 250.000 euro. In paniek gooit Tina alle papieren in een doos en rijdt naar het kantoor van de Belastingdienst in Breda. Ze smeekt de medewerker om hulp, ze weet niet wat te doen. Ze leeft van 25 euro per week met drie kinderen. In het systeem staat dat zij een fraudeur is, dus “helaas”, zegt de medewerker. “Wij helpen geen fraudeurs, en nou wegwezen”.

Heden

Het gaat redelijk goed met Tina, naar omstandigheden.  Tina heeft 3 kinderen, 2 dochters van 22 en 21 jaar en een zoon van 18. Haar zoon woont nog thuis en is mantelzorger voor zijn moeder, samen met één van haar dochters.

Het is 2005 en haar tweede dochter is net geboren. Het leven is goed, ze heeft een goede baan, ze heeft net haar eerste huisje gekocht. Ze heeft haar oog laten vallen op een chalet op een vakantiepark waar je definitief mag wonen. Haar lang gekoesterde wens is in vervulling gegaan.

Tina werkt bij het Centrum voor Werk en Inkomen, ze is werkgeversadviseur en plaatst personeel bij haar opdrachtgevers. Regelmatig werkt ze 80 tot 90 uur per week. Ze krijgt promotie en wordt accountmanager als bruggenbouwer naar het UWV. In  2008 wordt zij overgenomen door de Sociale Dienst.

Inmiddels is dan ook haar zoon geboren en er gaan drie kinderen naar de opvang. Zij heeft recht op kinderopvangtoeslag , een tegemoetkoming in de kosten, de hoogte is afhankelijk van het gezinsinkomen. Ze denkt dan nog dat het aan haar ligt en dat ze nog gewoon belasting moet betalen.

2006

Dit jaar wordt bij een tweede beschikking de toeslag verlaagd omdat ze niet gereageerd zou hebben op vragen om bepaalde informatie door te geven. Tina kan zich dat niet herinneren, behalve de brief waarin stond dat de toeslag nihil was. Verder heeft ze geen brieven ontvangen. Er is veel telefonisch contact geweest hierna en uiteindelijk wist Tina welke bezwaarstukken ze moest indienen. Naar aanleiding daarvan wordt de toeslag verhoogd.

Ik kijk nog eens goed wat ik nu in mijn handen heb, het is duidelijk een officieel document van dik papier met een zwierige handtekening van niemand minder dan premier Schoof. Wat persoonlijk moet lijken is het in mijn ogen niet. Er staan maar een paar korte zinnen in en, achterdochtig als ik ben, denk ik meteen dat iedereen wel hetzelfde briefje zal hebben gekregen.

Premier Schoof biedt zijn excuses aan voor het feit dat Tina slachtoffer is geworden van de “toeslagenaffaire”, en er staat letterlijk ‘U bent geen fraudeur’. Maar dat wist Tina natuurlijk zelf allang. Eigenlijk ben ik best verbaasd dat ze er nog trots op is om die brief te hebben, ze bewaart hem nauwkeurig in een map. Maar misschien zou ik wel hetzelfde doen na alle ellende die het verdenken van de fraude veroorzaakt heeft. Ik moet er niet aan denken een schuld te hebben van 80.000 euro bij de belastingdienst en dat de deurwaarder(s) jouw spullen gaan verkopen. Hoe hou je je staande met drie kleine kinderen.

Tina is een sterke vrouw, dat zie ik meteen, ze is ondanks alles niet gebroken, zelfs niet na twee gedwongen verhuizingen en de scheiding met haar man. Hij is overspannen geworden, kon de stress niet meer aan, kon niet meer werken of voor de kinderen zorgen. Met 25 euro aan boodschappen in de week heeft ze het gered en haar kinderen zeggen achteraf dat ze daar nooit iets van hebben gemerkt.

Op een druilerige ochtend in januari rijd ik het rustige dorpje binnen. Ik ben hier niet bekend, ja weleens bij een museum in de buurt geweest, maar verder ben ik niet gekomen. Ik heb afgesproken met Tina, aan de telefoon klonk ze aardig, rustig en ze vroeg me meteen bij haar thuis te komen. Voor […]

De eerste kennismaking